Rozwój technologii cyfrowej trwa już dobre kilka lat. Celem postępu cyfryzacji było i jest ułatwienie życia ludzkości. Świat jest złożony z różnych osobowości. Osoby lubiące wszelkie manipulacje i intrygi potrafią zamienić korzyść w negatyw. Przykładem jest omawiany termin zawarty w tytule. Na pomknięte pojęcie jest jednym z efektów ubocznych rozwijającej się technologii. Co ono oznacza? Czy zwykłemu człowiekowi w jakiś sposób zagraża? Na te wątpliwości spróbujemy odpowiedzieć w poniższym artykule.
Deepfake – jak to powstało?
Termin ten powstał nie dawno, bo w 2017 roku. Tak nazywał się pewien użytkownik udzielający się na niezbyt ciekawej platformie internetowej. Widocznie poniosła go niezła wyobraźnia i chciał spróbować swoich sił jako artysta. Stworzył i opublikował kilka filmów przeznaczonych wyłącznie dla dorosłych. W jednym z takich filmów wykorzystał wizerunek znanej amerykańskiej piosenkarki Taylor Swift. Oczywiście bez jej wiedzy i zgody. Próby artystyczne okazały się efektowne. Usłyszał o nim cały świat i zapisał się w jego historii.
Co ono oznacza?
Deepfake powstał z połączenia dwóch słów: „deep” i „fake”. Deep od „deep learning”, czyli uczenie maszynowe z użyciem AI (Artificial Intelligence). Fake to znaczy sztuczny, nieprawdziwy.
Na stronie gov.pl uczenie maszynowe jest wytłumaczone jako praktyczne zastosowanie sztucznej inteligencji do tworzenia systemu na bazie automatu.
Jak rozpoznać materiały stworzone przez deepfake?
Na początku każdy internauta może mieć problem z rozpoznaniem prawdziwego wideo lub audio. Natomiast warto zapoznać się, jak może wyglądać taki materiał. W końcu w przyszłości nasze oko stanie się nieomylne. Poniżej znajdziemy kilka przykładów, jak nauczyć się odróżniać prawdę od fałszu.
- zwracanie uwagi na niedoskonałości – nienaturalnie ruchy oczu, zacinanie się obrazu lub zniekształcenie mimiki twarzy;
- porównanie z innymi nagraniami tej samej osobyin. poprzez wygląd, sposób mówienia lub gestykulacja;
- istnieją narzędzia do wykrywania fałszywych nagrań. Jednak trzeba pamiętać, że one mogą być omylne. Przykłady takich narzędzi to: Sensity AI, Deepware Scanner lub Microsoft Video Authentic autor.
Przeczytaj również: Jakie kanały komunikacji marketingowej stosować? Skuteczny przekaz informacji
5 najczęściej stosowanych rodzajów deepfake’ów
- Identity swap, czyli zamiana twarzy. Polega na nałożeniu twarzy jednej osoby na ciało drugiej.
- Face reenactment, czyli odtwarzanie twarzy. Twarz pozostaje prawdziwa. Natomiast ruchy ustami, oczami czy miny są manipulowane.
- Przeksztalcanie twarzy na młodsza lub starszą, upiększanie, zmiana kolorów włosów lub oczu.
- Face blending, polega na łączeniu różnych twarzy
- Fully synthetic face, czyli tworzenie nowych twarzy.
Przykłady sporządzenia „fejkowych” nagrań
Na Onet Film znajdziemy informacje, że pierwszy raz deepfake powstał już w 2015 roku. Producenci „Szybkich i wściekłych 7” musieli pokusić się o taki ruch. Śmierć Paula Walkera stała się przyczyną takiej decyzji. Tylko połowa filmu została nagrana z aktorem odgrywającym główną postać. Montaż dokończono poprzez przekształcenie wideo z udziałem braci Walkers.
Kolejny przykład ma wymiar polityczny. Ukazujący jak świat bardzo poszedł do przodu. W 2022 roku Federacja Rosyjska próbowała połączyć się z szefem firmy zajmującej się produkcją dronów. Przedsiębiorstwo nazywa się Baykar i ma swoją siedzibę w Turcji. Rosjanie podszyli się pod ukraińskiego premiera. Miało to na celu zniszczenie wspólnych interesów Baykara i państwa charakteryzującego się niebiesko-żółtymi barwami. Strona pochodząca z Kijowa szybko dowiedziała się o tajnych zamiarach Putina. Połączenie zostało skierowane do tajnego ukraińskiego agenta. Rosja musiała się pogodzić z porażką.
Deepfake może wyglądać przerażająco i enigmatycznie. Na szczęście człowiek ma w zasięgu ręki dostęp do wiedzy. Wiedza ta umożliwia na szybkie przechytrzenie oszustów. To my mamy wpływ na teraźniejszość i przyszłość. To ludzkość ma wybór, w którym momencie stawia granicę ingerencji technologii w ich życie.
Autor tekstu: Monika Okrzyńska
Od najmłodszych lat adoratorka słowa pisanego i czytanego. Pasjonatka fotografii i ludzkiej psychiki. Miłośniczka zwierząt. Jej mocne strony to: komunikatywność i kreatywność. W wolnych chwilach poznaje świat contentu oraz tajniki języka polskiego, angielskiego i francuskiego.